Otyłość nie rozwija się tak samo u każdego. Wpływają na nią geny, hormony, styl życia, a także płeć. Mężczyźni i kobiety inaczej tyją, reagują na leczenie oraz mają różne ryzyko chorób towarzyszących. Pamiętaj, że Twoje ciało nie działa według ogólnie przyjętych zasad. Sprawdź, jak podejść do leczenia otyłości mądrze, indywidualnie i z realnym planem!
Jak otyłość rozwija się u kobiet, a jak u mężczyzn?
Główna różnica to sposób gromadzenia tkanki tłuszczowej. U kobiet tłuszcz zazwyczaj odkłada się w okolicach ud, pośladków i bioder — ten typ nazywamy otyłością gynoidalną (kobieca, typu „gruszka”). U mężczyzn dominuje otyłość brzuszna (androidalna, typu „jabłko”), czyli tkanka tłuszczowa koncentruje się wokół talii i narządów wewnętrznych.
Ten podział nie jest przypadkowy. Regulują go hormony. U kobiet większy wpływ mają estrogeny, u mężczyzn dominują androgeny, które sprzyjają odkładaniu tłuszczu trzewnego, czyli tego najbardziej niebezpiecznego.
Dlaczego tłuszcz brzuszny jest groźniejszy?
Tkanka tłuszczowa wewnątrz jamy brzusznej otacza narządy (serce, wątrobę, trzustkę).
Jeśli jest jej za dużo, zwiększa się ryzyko:
- insulinooporności i cukrzycy typu 2,
- nadciśnienia tętniczego,
- miażdżycy i choroby niedokrwiennej serca,
- zaburzeń metabolicznych.
Otyłość u mężczyzn częściej prowadzi do poważnych powikłań kardiometabolicznych, nawet przy niewielkim wzroście masy ciała. U kobiet z kolei wzrasta ryzyko zmian zwyrodnieniowych stawów, problemów z krążeniem czy niepłodnością — zwłaszcza gdy w grę wchodzi także zespół policystycznych jajników (PCOS).
Różnice w motywacji i podejściu do leczenia
Nie chodzi tylko o biologię. Kobiety i mężczyźni przeważnie inaczej postrzegają problem i inne powody skłaniają ich do wizyty w centrum leczenia otyłości. Badania wykazują, że aż 89% otyłych kobiet jest niezadowolonych ze swojej sylwetki, co z kolei wpływa na obniżone poczucie własnej wartości [1]. Panie chętniej podejmują długofalowe działania, współpracują z dietetykiem i psychodietetykiem.
Mężczyźni trafiają do lekarza zwykle później, gdy pojawiają się objawy zdrowotne — duszność, bóle w klatce piersiowej, nadciśnienie. Rzadziej korzystają z pomocy psychologa, ale chętnie podejmują leczenie, które daje szybkie i mierzalne efekty, np. farmakoterapię lub zabiegi chirurgiczne [2]. Zrozumienie tych różnic pozwala dopasować skuteczne leczenie otyłości do realnych oczekiwań i stylu życia pacjenta.
Metody leczenia otyłości — czy są inne dla kobiet i mężczyzn?
Podstawowe elementy leczenia są wspólne: zmiana nawyków, aktywność fizyczna, wsparcie specjalistów. Jednak w centrum leczenia otyłości plan terapii zawsze powinien być spersonalizowany. Dlaczego?
- Kobiety mogą potrzebować dodatkowego wsparcia hormonalnego (np. w okresie menopauzy).
- Mężczyźni częściej wymagają monitorowania ciśnienia i gospodarki lipidowej.
- U kobiet łatwiej o niedobory żelaza czy witamin przy zbyt rygorystycznych dietach.
- U mężczyzn szybciej obserwuje się efekty redukcji masy (większy udział masy mięśniowej), ale też większe ryzyko szybkiego nawrotu wagi.
Leczenie otyłości przez specjalistów uwzględnia te aspekty i pozwala dobrać skuteczne oraz bezpieczne metody dla danego pacjenta.
Czy kobiety mają trudniej w leczeniu otyłości?
Nie da się tego jednoznacznie ocenić. Kobiety często zmagają się z efektami hormonalnych wahań (ciąża, menopauza), a także z większą presją społeczną. Mężczyźni z kolei bagatelizują objawy i rzadziej zgłaszają się po pomoc.
W praktyce najważniejsze jest nie to, jaką płeć ma pacjent, ale jakie są jego potrzeby, możliwości i gotowość do zmiany. Profesjonalne centrum leczenia otyłości bierze to pod uwagę i prowadzi terapię z uwzględnieniem wszystkich istotnych czynników — zarówno biologicznych, jak i psychologicznych.
Choć otyłość może wyglądać inaczej u kobiet i mężczyzn, jedno pozostaje wspólne: warto szukać fachowego wsparcia. Skuteczne leczenie otyłości zaczyna się od dobrej diagnozy, indywidualnego planu i regularnych konsultacji. Niezależnie od płci, odpowiednio prowadzona terapia daje pożądane rezultaty.
Źródła:
[1] Rybicka-Klimczyk A., Brytek-Materia A.: Wizerunek ciała i jego wymiary a aspekty behawioralne zaburzeń odżywiania u zdrowych kobiet w różnych fazach rozwojowych, Endokrynologia, Otyłość i Zaburzenia Przemiany Materii, 2008 r.
[2] https://ootylosci.pl/. Dostęp online: 26 maja 2025
FAQ
- Dlaczego mężczyźni częściej mają otyłość brzuszną?
Wpływają na to hormony — głównie testosteron. Sprzyja on odkładaniu tłuszczu trzewnego, który gromadzi się wokół narządów wewnętrznych, najczęściej w okolicach pasa. - Czy otyłość u kobiet jest mniej groźna dla zdrowia?
Nie. Choć tłuszcz podskórny u kobiet jest mniej związany z chorobami metabolicznymi, otyłość zawsze zwiększa ryzyko powikłań w tym problemów hormonalnych, niepłodności czy chorób układu krążenia. - Kto szybciej chudnie — kobiety czy mężczyźni?
Statystycznie mężczyźni tracą kilogramy szybciej, bo mają więcej tkanki mięśniowej i wyższy podstawowy metabolizm. Kobiety częściej potrzebują więcej czasu i wsparcia hormonalnego, zwłaszcza w okresie okołomenopauzalnym. - Czy otyłość wpływa inaczej na płodność kobiet i mężczyzn?
Tak. U kobiet może zaburzać owulację i cykle miesiączkowe, a u mężczyzn obniżać poziom testosteronu i jakość nasienia. W obu przypadkach nadmiar tkanki tłuszczowej negatywnie wpływa na zdolność do poczęcia dziecka. - Czy skład ciała (np. poziom mięśni) różni się istotnie między kobietami a mężczyznami z otyłością?
Tak. Mężczyźni zazwyczaj mają większy udział masy mięśniowej przy tej samej masie ciała, co wpływa na wyższy spoczynkowy metabolizm. U kobiet dominują tkanki tłuszczowe, zwłaszcza podskórne, co ma znaczenie przy planowaniu leczenia.
